ALTERNATIEF SUPPORT DORDRECHT

VOOR WIE VOORUIT WIL

Archief op oktober 2017

Leven met pijn of toch niet?

 

Dit weekend heb ik een boeiende masterclass bijgewoond over pijn. Wat is pijn nou eigenlijk?

Wanneer je pijn ervaart dan is dit een signaal van je lichaam dat er iets is wat aandacht nodig heeft. Dat is wel duidelijk lijkt me. Er zijn 2 soorten pijn, acute pijn en chronische pijn. Ik heb zelf te maken met chronische pijn. Maar mijn pijn is namelijk niet altijd aanwezig en ook niet altijd van dezelfde intensiteit.  De onderliggende oorzaak van mijn pijnen ligt vaak bij emotionele issues. Door deze pijnproblematiek en de bijkomende vermoeidheid, ervaar ik mijn leven niet zoals ik dat zou willen.

Pijn heeft dus gevolgen. De kwaliteit van leven is voor mij  een stuk achteruit gegaan. Mijn zelfbeeld is veranderd en ook mijn zelfvertrouwen heeft een knauw gekregen. Je weet niet meer beter of je leven bestaat alleen nog maar uit pijn. De pijn houdt je gevangen. En je wilt niets liever dan er van af! Ik heb door de jaren heen talrijke therapieën, behandelingen gehad, specialisten gezien. Je kunt het zo gek niet opnoemen of ik heb het gedaan of ben er geweest. En iedereen heeft voor jou de oplossing, nou die kast met dooie mussen is behoorlijk vol, laat ik je dat vertellen! Oké, niks aan te doen, leer er maar mee te leven.

Iedere dag dat ik opsta word ik geconfronteerd met pijn en vermoeidheid. Er is bijna niets anders. Ik probeer de dag zo goed mogelijk door te komen en blijf proberen om oplossingen te vinden voor mijn pijn. Een stukje controle terug te krijgen, me niet meer zo machteloos voelen! Maar deze pijn heeft ook een functie. Er is iets dat ik doe, waardoor ik pijn ervaar. Ik doe dat door bewust te gaan kijken wat het is dat mijn lichaam mij duidelijk wil maken. Misschien een andere zithouding, of een ander matras. Of iets doen aan de spanningen die ik ervaar. Dus eigenlijk met mijn lichaam meewerken in plaats van tegen te werken.

En dan is daar de masterclass over inzicht in pijn. Een boeiende uitleg over wat pijn is, waartoe het dient en heel belangrijk: dat je niet hulpeloos bent, maar dat er een methode is waarbij je zelf de controle over je pijn hebt.

Mijn pijn bestaat uit 2 delen, door een zwaar auto-ongeluk is mijn lichaam door operaties niet meer 100%. Dat snap ik en is mee te leven. Maar er is ook een emotionele kant aan mijn pijn, dat speelt zeker mee. Maar door de methode van zelfhypnose toe te passen, heb ik gevoeld dat dit mij rust geeft. Wauw, eindelijk weer het gevoel van controle! Super is het als je ervaart dat je dus niet machteloos bent.  En van de technieken waar we mee gewerkt hebben is de “schakelaar verdoving” , waarbij er door middel van trance (een geconcentreerde vorm van aandacht) een denkbeeldige schakelaar in mijn nek wordt geplaatst en ik zo met de aan- en uit knop mijn pijnbeleving zelf kan reguleren.

Het geeft mij meer vrijheid te weten dat ik een tool in handen heb die ik kan gebruiken. En ook met mijn achtergrond als hypnotherapeut, het door kan geven aan anderen.

 

Meer info:  http://inzichtin.be/

Een depressie is geen dipje.

Dit is de beschrijving die de Depressie Vereniging hieraan geeft.

“Een depressie is een aandoening die de stemming en de gevoelens raakt. Als je eraan lijdt, kun je ondergedompeld raken in somberheid. Je verliest je interesse in de mensen en de dingen om je heen en kunt niet meer echt genieten”.

http://www.depressievereniging.nl/depressie/depressieve-stoornis/

Het heeft met gevoelens te maken dus, gevoelens die je niet uit en die vanbinnen vast blijven zitten. Zoals bijvoorbeeld diep verdriet of boosheid. En dat maakt je ziek. Ik heb ook te maken gehad met een depressie. Al mijn energie gestoken in een project dat het uiteindelijk toch niet werd. Ik was op, helemaal leeg. Ik had gefaald en was mislukt. Zo voelde ik dat.

Ik kwam in een neerwaartse spiraal terecht. Ik was neerslachtig, kwam mijn bed niet meer uit. Alles was donker. Ik lag praktisch de hele dag op bed. Was ook te moe om mijzelf aan te kleden of naar buiten te gaan. Ik had hulp nodig bij het huishouden en de boodschappen. Huilde aan één stuk door en zag het leven gewoon niet meer zitten. Ik was zo verschrikkelijk verdrietig dat het project mislukt was, ondanks mijn harde werken. Het werd zo erg, dat ik pleinvrees ontwikkelde en zeer angstig was en dus bleef ik binnen. Ik kan me nog herinneren dat het in dat jaar ontzettend warm was. Zelfs de zon was me teveel, de warmte maakte me nog zieker. Ik wilde met mijn hoofd tegen de muur aan lopen. Er moest hulp komen en snel.

Via de huisarts kreeg ik een verwijzing naar de psychiater. Medicatie om het ergste te onderdrukken, want die angst, daar werd ik bijna gek van! Ik zat in een soort van vissenkom, ik erin en de rest van de wereld daar buiten. Dat was echt heel bizar.

Ik zou worden opgenomen op de dagbehandeling van het GGZ. Maar ook toen waren de wachtlijsten al lang. Ik meen dat ik praktisch iedere dag aan de telefoon hing wanneer ik kon komen. Ik was ten einde raad. Want ja, er moest eerst iemand ontslagen worden uit de behandeling voordat ik er terecht kon. Laat ik kort zijn, het was geen lolletje, die eerste 3 maanden. Ik was goed van het padje af. Maar door de kalmerende tabletten en de antidepressiva kwam ik langzamerhand weer bij de mensen. Iedere dag was er een programma wat je volgde om weer structuur in je leven te krijgen. Want de dagelijkse structuur was ik echt wel kwijt! Na een maand of 7  was ik zover voor ontslag. En zo goed en zo kwaad heb ik de draad weer opgepakt.

Maar als ik nu ik dit schrijf terugkijk op die periode, is er toen weinig over mijn verdriet en woede gesproken. En dat is ontzettend belangrijk om een depressie te overwinnen. Kijk, medicijnen kunnen in eerste instantie de scherpe kantjes er wel van afhalen, maar te lang gebruik hiervan leidt tot gewenning en verslaving. En kom er dan maar eens van af! Het uitspreken van verdriet of boosheid geeft lucht. Geeft weer een opening naar genezing. Datgene naar boven halen wat dwars zit is cruciaal.

En hoe dan verder? Ik legde de lat voor mezelf altijd te hoog. En ik doe dat eigenlijk nog. Dit is mijn grote valkuil. Ik merk het dan ook direct. Dan krijg ik spanningen, zit ik rot in mijn vel en zit mijn hoofd vol. Ik word weer huilerig en de angst komt dan weer opzetten. Te hard van stapel gelopen! Rust nemen is dan de enige optie en me bezig houden met kleine dingen waar ik plezier aan beleef. Zoals mijn huisdieren of de natuur. Het is gewoon belangrijk dat ik mijn grenzen goed in de gaten hou. Anders gaat het weer mis.

Ik heb bij het afscheid zo lang geleden gezworen dat ik nooit meer terug zou keren naar het “gesticht”, zoals ik het “liefdevol” noemde. Het is me tot aan vandaag de dag nog steeds gelukt…

Wat is pendelen?

Maar eerst: wat is een pendel?

Een pendel is een instrumentje waarmee je antwoorden krijgt op (levens)vragen. Je kunt je voorstellen dat het bestaat uit een druppelvormig gewichtje aan een kettinkje. Het gewichtje kan ook een kristal zijn.

Het is eigenlijk al een heel oude methode om te weten te komen wat er in het onbewuste verborgen is. Ik weet nog wel dat wij op de familiezondagen ook een pendel gebruikte. Het was dan een naald aan een draadje en wij meiden onderling pendelde dan uit hoeveel kinderen wij zouden krijgen. Dat gaf altijd veel lol. Maar vaak worden er heel serieuze vragen gesteld voor meer zwaardere zaken.

Hoe ik de pendel gebruik

Als ik voor mezelf, of voor iemand anders pendel, maak ik eerst mijn geest zoveel mogelijk leeg. Ik zorg ervoor dat ik natuurlijk niet gestoord word. De ruimte waarin ik zit is aangenaam verlicht en er brand een kaars. De sfeer is precies goed. Vooraf test ik de pendel met een paar controlevragen. Ik richt me daarna naar binnen en stel de vraag. Een vraag moet altijd gesloten gesteld worden. Dus vragen die alleen met “Ja, Nee, weet het niet, of mag nog niet beantwoord worden”, gesteld. De pendel maakt contact met mijn onderbewustzijn. Ik wacht dan af waar de slingerbeweging van de pendel heen gaat. Bij “Ja en Nee”is het natuurlijk duidelijk. Maar soms is het dat niet, en dat moet ik meer de diepte in met mijn vragen. Het kan ook zo zijn dat het antwoord nog niet gegeven mag worden. Je loopt allemaal op je eigen pad en je hebt ook je eigen proces. We lopen niet allemaal tegelijk met elkaar op.

Kan iedereen pendelen leren?

Ja, ik denk zelf van wel. Je hoeft niet paranormaal begaaft te zijn of zo. Al is oefenen natuurlijk wel een vereiste. Ook is het belangrijk dat je consistent bent met de slingerbeweging van de pendel. Je spreekt eigenlijk met jezelf af welke beweging voor Ja, Nee, weet niet en mag niet beantwoord worden, zijn. Bij mij is bijvoorbeeld “Ja”een slingerbeweging naar links. Als je net begint denk je misschien dat je het niet kunt. Het kan ook zijn dat je de pendel met je mind wilt laten bewegen. Hoe vaker je het doet des te meer vertrouwen je krijgt. Het kan je een steuntje in de rug geven als je voor jezelf pendelt. En je misschien richting geven op je pad of in je proces.

Je kunt bij mij een pendelconsult aanvragen voor 7,50 euro, dan kun je 5 vragen stellen.

Zou jij voor deze massage kiezen?

Toen ik me voor de workshop Aromatouch massageTechniek inschreef, was ik er toch wel een beetje benauwd voor. Dat komt omdat ik altijd veel napijn had na een massagebehandeling. Ik kan je vertellen dat ik diverse soorten massagetechnieken heb ondergaan. Met een pijnlijk resultaat, toch zeker wel een week. Dus daar ben ik al lang geleden mee gestopt.

Theorie.

De ochtend was voor de theorie. De uitleg van de oliën. Uit welke planten ze gemaakt zijn en wat hun therapeutische werking is. Ook is het eigenlijk geen massage. Jij, als behandelaar, bent eigenlijk het instrument voor de oliën. Zij doen het eigenlijke werk. Er worden bij iedere stap in de behandeling, een paar druppels over de rug gebracht. De behandelaar, ik dus in dit geval, leidt de oliën over de ruggegraat. Daarna worden ze verder uitgestreken over de gehele rug, tot aan de kruin van het hoofd.

Nu zelf doen.

Toen het moment daar was om te gaan oefenen, kneep ik hem toch wel een beetje! Ik ging als eerste op de tafel. Ik was dus best gespannen.  Toen ik voelde dat het een hele zachte aanraking was, kon ik de spanning loslaten. De oliën ruiken ook zo heerlijk, dat helpt natuurlijk! Na zo’n 45 minuten had ik geen zin meer om van de tafel af te komen. Wat verrassend!  Ik heb de dagen erna geen pijn gehad. Dit was voor mij het bewijs dat de Aromatouch massage perfect is voor mij.  Dus misschien is deze zachte aanpak van massage ook wel voor jou!

Want zeg nou zelf, niet iedereen houdt er toch van om gekneed te worden als een bonk deeg? Als je daarom gevoelig bent voor een te harde aanpak, dan is dit andere koek!

Voor meer info over Aromatouch, klik hier.

Hoe ik in aanraking kwam met de orakelkaarten.

Hoe ik in aanraking kwam met de orakelkaarten.

Via een studiegenoot ben ik in aanraking gekomen met de orakelkaarten.  Ieder trainingsweekend nam zij in haar rugzak wel 4 of 5 decks mee. In eerste instantie had ik er niet zoveel mee. Toch was mijn nieuwsgierigheid gewekt en uit een bepaalde legging nam ik ook eens een kaartje. Nou, de uitkomst was toch wel verrassend! Wat mij daarbij zeker opviel waren de mooie afbeeldingen. En natuurlijk de teksten die daarbij horen.

Het geeft een troostend gevoel te weten dat de engelen je bijstaan en je dus niet alleen bent, ook al denk je dat vaak. Bij thuiskomst heb ik gelijk een kaartendeck aangeschaft, wat bij mijn gevoel paste. Mijn eerste deck: ‘Terugkeer van Spirit’ van Sheryl Lee Harnish. Deze kaarten heb ik heel lang als enig deck gebruikt. Maar er is toch iets in mijn binnenste geweest, dat me duidelijk maakte, dat ik ook naar andere orakelkaarten moest uitkijken.

Maar wat heb je er nu eigenlijk aan?

Zo’n 2500 jaar geleden had je in het oude Griekenland het Orakel van Delphi. Mensen kwamen van heinde en verre om dit te raadplegen voor advies en antwoorden op hun vragen.

En zo gebruik ik de kaarten ook. Voor dagelijkse leiding, voor advies, voor een richtlijn of een grotere legging voor wat ik in de nabije toekomst zou kunnen verwachten of de stappen die ik zou kunnen nemen. Het is een leidraad en tegelijk een ondersteuning.

Ik ben iedere dag met de orakelkaarten bezig. Ik vind het enorm leuk om te doen, vandaar dat ik het nu ook voor anderen mensen doe. Het is fijn om wat voor een ander te betekenen. Het heeft mijn leven zeker verrijkt.

Inmiddels heb ik tamelijk veel van deze kaarten, van Engelenkaarten tot kleurkaarten. En ieder deck heeft weer iets anders, maar ze zijn allemaal bijzonder. Je zou kunnen zeggen dat ik van alle kaarten hou. Ik gebruik ze dan ook iedere dag met liefde.