ALTERNATIEF SUPPORT DORDRECHT

VOOR WIE VOORUIT WIL

Categorie op pendelen

Scheiden doet lijden..

Scheiden doet lijden, een gezegde met een hoog waarheidsgehalte. Ik maak het aan den lijve mee op dit moment. Niet dat ik het geen uitdaging vond hoor, helemaal niet, best wel spannend ook. Wat voor mogelijkheden en vrijheden zullen er op mijn pad komen? Maar ja, het is theoretisch natuurlijk heel leuk en opwindend en ook wel eng. Maar dan de praktijk, tja dat valt dan toch wel even tegen.

Om dan maar met de deur in huis te vallen, ik ben na 20 jaar gescheiden van partner. En dat doe je niet zomaar, dat heeft een aanloop nodig, voordat je kunt zeggen, en nu is het welletjes geweest, ik vertrek. Het was gewoon over en uit, de chemie was weg, we zaten niet meer op één lijn en datgene waar mijn hart en passie lag, was voor hem abracadabra. Ik kon net zo goed een vreemde taal spreken, dat was precies hetzelfde.

Ja, en dan komt dat moment dat je dat dan aan die partner gaat vertellen dat je alleen ergens anders wilt gaan wonen. Dat vond ik wel heel moeilijk. Wat ik ook moeilijk vond is dat de kat en de hond niet met mij meegingen. Het voelt als een soort van in de steek laten en mijn schuldgevoel viert hoogtij. Was het wel een goede beslissing, had ik toch niet moeten blijven, heb ik niet te overhaast gehandeld, etc etc. Ja ja, dat geniepige stemmetje gaat flink met mij op de loop, want er is niets veiliger dan alles bij het oude houden.

Maar ik kwam niet verder met het doen wat het het liefste doe, en dat is helen met energie. De energie in het oude huis was zwaar en dicht en ik kwam er niet doorheen. Als ik mensen energetisch wil helpen dan is er een lichte, mooie energie voor nodig. En nu ik op mezelf woon, kan mijn eigen energie meer stralen, zonder ondermijnd te worden. Ik kan hier verder aan mijn spirituele ontwikkeling werken, zonder afleiding, zonder zwaarte. Na zoveel jaren ben ik weer alleen, en ik word nu op mezelf teruggeworpen, en dat is best eng om uit mijn comfortzone te zijn. Maar ik kan in alle vrijheid doen en zijn, en dat voelt even vreemd maar dat went vast wel. Het terugvinden van mijn innerlijke kracht is ook een geschenk, want weet dat je veel sterker bent dan je denkt.

Een nieuw hoofdstuk van mijn leven ontvouwt zich en ik ben zelf erg benieuwd waar dit nieuwe leven heen gaat en wat het me brengt….

Wat is nou zo mooi aan wat ik doe.

Waarom liggen de behandelingen die ik aanbied op het energetische en lichamelijk vlak? Omdat ik zelf ontspanning en welbevinden gewoon erg belangrijk vind om te ervaren. Er zijn voor mensen die last hebben van pijn en/of vermoeidheid en stress en die behoefte hebben aan liefhebbende aandacht en koestering.

Heel lang geleden was ik zo’n meisje dat alles deed en kon. Ik had mijn werk en in de weekenden lekker op stap en dansen tot in de vroege uurtjes. Uitgaan met vriendinnen, lekker veel shoppen en mezelf trakteren op heerlijke etentjes. Leuk autootje voor de deur,  mooie kleren, bergen schoenen, volop sieraden en tassen bij de vleet. Mijn leven was zorgeloos en ik deed “gewoon”mijn ding. Geen vuiltje aan de lucht. Ik was een leuke, spontane, impulsieve en levenslustig mensenkind.

Tot het moment dat ik een auto-ongeluk kreeg. Toen stortte mijn wereld in. Van de één op andere dag was mijn leventje zoals ik het kende compleet verdwenen. Ik raakte mijn vriend kwijt, mijn baan kwijt en moest na een lange periode van revalideren weer aan de bak zien te komen. Ook mijn oude werkgever wilde mij niet terug, omdat er voor mijn baan al iemand anders was aangenomen… Ik was niet meer diegene die ik was. En wat nu?

Ik ben toen met  allerlei opleidingen gestart, om maar weer aan het werk te komen. Spijtig, zonder resultaat. Het was in die tijd zo dat er meer aanbod dan vraag was. En ja, ik was al 34 jaar, dus te oud!

Je komt dan van de regen in de drup. En daar sta je dan met je secretaressepakje aan bij de bijstand. Ik woonde op dat moment in een klein flatje met mijn katten. Het was geen rijkdom, maar ook geen armoe. Maar ik hoopte natuurlijk op betere tijden. Totdat ik een relatie kreeg en deze persoon wel een bedrijf met mij zou willen beginnen. Hoera! Er komen betere tijden aan. Ik haalde de diploma’s die nodig waren en we keken samen naar diverse mogelijkheden om te gaan starten.

Om van dat traject een succes te maken, gaf ik alles wat ik had. Al mijn inzet, mijn energie, mijn alles dus. Maar het was allemaal tevergeefs. Doordat ik van hem geen medewerking kreeg, en ik alles van mezelf eiste, eindigde ik in een burnout.

Ik was helemaal op, was kapot en zeer angstig, eigenlijk een schaduw van mijn vroegere spontane zelf. Ik kon ook de persoon met wie ik een relatie had, totaal niet meer om me heen velen.

Zo kwam ik op de wachtlijst voor de dagbehandeling van een psychiatrisch ziekenhuis.  Ik heb in die kliniek een lange tijd doorgebracht.  Met veel medicatie en therapie kwam ik weer een beetje bij de mensen. Maar ik was toch niet meer de persoon die ik was. Zelfs niet meer de persoon nadat ik mijn ongeluk had gehad. Ik was weer iemand anders.

Maar wie ben ik dan?

Op een gegeven moment wist ik niet goed meer wie ik nou was. Die spontane zorgeloze meid was ik zeker niet meer. Ik werd daar heel verdrietig van. Zeker toen ik ook een auto-immuunziekte kreeg en daardoor erg vermoeid raakte, doordat mijn hormonen kompleet uit balans waren. Ook was er door mijn ongeluk aardig wat mis met mijn lichaam. Door de vele operaties is mijn lichaam uit balans geraakt en is het constant aan het corrigeren. Hierdoor heb ik vaak pijn. En pijn geeft vermoeidheid en vermoeidheid geeft weer pijn….etc. En dan heb je een beperking, dat wil zeggen je bent beperkt in je doen en laten. En dan moet je iedere keer als je iets leuks wilt doen, keuzes maken. Wat vind ik leuker, beter, interessanter, fijner en ga zo maar door, om te doen? Ook al zo vermoeiend…

Waarheen en wil ik dat?

Maar ik wilde terug naar…. ja, terug naar waar. Naar hoe het was?  Nee, dat gaat niet meer. Of toch wel?Toch, na een hele lange tijd, ben ik weer met een opleiding begonnen, en het was zwaar. Iedere maand 3 dagen training. Daarna had ik een week nodig om bij te komen, zo kapot was ik. Maar de doorzetter die ik ben en de passie voor het vak, daardoor heb ik de eindstreep toch gehaald. Vol vuur wilde ik mijn praktijk opstarten, vol erin en met goede moed eraan begonnen. Maar het ging niet. Te zeer, te moe. Gewoon geen energie, en ik maar vechten, vechten en nog eens vechten, want ik wilde mezelf terug!

Weet je, je wilt doorzetten, en niet opgeven kan ook een valkuil zijn hoor! Dat is de mijne dus! Maar ik mis mezelf zo, dat ik gewoon wil dat het goed komt met mij. Om toe te geven dat het niet meer gaat, is opgeven, en zo ben ik niet. Maar accepteren is zo moeilijk….

En toch…

Toch wil ik doen wat ik wil doen. En dat is anderen een fijne ervaring geven op het gebied van zachtheid, warmte en koestering. Ze een plek bieden waar ze kunnen zijn wie ze zijn, met aandacht en zorg. En dat doe ik met zachte behandelingen, die voor mij ook goed niet te zwaar zijn om te geven.

Ook voor mij is het nu tijd om mezelf met zachtheid, warmte en koestering te omringen. Want ook nu ben ik het waard.

Ik val

En sta op

Ik maak fouten

Ik ben mens

Ik ben oké

Ik leef en ik leer….

(auteur: A.van Welie)

 

 

 

Goede voornemens

 

Met het begin van een nieuw jaar heeft bijna iedereen weer goede voornemens. Dit jaar gaat het zeker lukken wat we ons voornemen! En wat zijn dat dan voor voornemens? En wat gaat er dan lukken?

 

Ik heb er een top 10 van gemaakt, dit is wat de meeste mensen zich voornemen om het dit jaar nu écht te gaan doen:

  • stoppen met roken
  • gewicht verliezen
  • gaan sporten of meer gaan sporten
  • gezonder gaan eten
  • ontstressen
  • meer met de familie gaan doen
  • stoppen met drinken
  • meer tijd vrijmaken voor leuke dingen
  • geen schulden meer
  • iets nieuws leren

Het lijkt in eerste instantie een geweldig plan om mee te beginnen. Maar kun je je gedrag  zomaar veranderen, omdat het nou toevallig het begin van een nieuw jaar is? Je bent natuurlijk in het begin goed gemotiveerd en staat te springen om van je goede voornemen een succes te maken. Je stort je er vol overgave in, maar houd je dat wel vol?

Heb je misschien niet een plan van aanpak nodig? Want let’s face it, de lol is er na een tijdje toch wel af, wees nou eerlijk.

  • verdiep je in het onderwerp van je goede voornemen
  • stel duidelijk je doel vast
  • maak het concreet
  • maak het positief
  • visualiseer of stel je in je gedachten voor wat je einddoel is
  • doe het samen of met een groepje gelijkgestemden

Ik heb besloten dat ik me niets ga voornemen. Geen moeten, maar kiezen. Ik kan namelijk altijd weer kiezen! Als je jezelf zo streng aan een bepaald goede voornemen moet houden heb je toch wel heel veel doorzettingsvermogen voor nodig. Laten we wel zijn,w e weten toch allemaal wat goed en wat niet z goed voor ons is?  En als je dan niet gaat zoals je zou willen dan ben je weer terug bij af. En dat is ook okee. Doe gewoon van alles een beetje minder of juist een beetje meer, dat ligt aan het voornemen natuurlijk! Wees niet te streng voor jezelf, daar heb je niets aan. Want er is niets zo moeilijk als het veranderen van gedrag. En is er eens iets niet lukt of je valt terug, nou dat geeft niks. Je kunt namelijk ieder moment weer opnieuw beginnen. Wees daarom lief voor jezelf, dan komt de rest vanzelf! Succes!

 

 

Wat is pendelen?

Maar eerst: wat is een pendel?

Een pendel is een instrumentje waarmee je antwoorden krijgt op (levens)vragen. Je kunt je voorstellen dat het bestaat uit een druppelvormig gewichtje aan een kettinkje. Het gewichtje kan ook een kristal zijn.

Het is eigenlijk al een heel oude methode om te weten te komen wat er in het onbewuste verborgen is. Ik weet nog wel dat wij op de familiezondagen ook een pendel gebruikte. Het was dan een naald aan een draadje en wij meiden onderling pendelde dan uit hoeveel kinderen wij zouden krijgen. Dat gaf altijd veel lol. Maar vaak worden er heel serieuze vragen gesteld voor meer zwaardere zaken.

Hoe ik de pendel gebruik

Als ik voor mezelf, of voor iemand anders pendel, maak ik eerst mijn geest zoveel mogelijk leeg. Ik zorg ervoor dat ik natuurlijk niet gestoord word. De ruimte waarin ik zit is aangenaam verlicht en er brand een kaars. De sfeer is precies goed. Vooraf test ik de pendel met een paar controlevragen. Ik richt me daarna naar binnen en stel de vraag. Een vraag moet altijd gesloten gesteld worden. Dus vragen die alleen met “Ja, Nee, weet het niet, of mag nog niet beantwoord worden”, gesteld. De pendel maakt contact met mijn onderbewustzijn. Ik wacht dan af waar de slingerbeweging van de pendel heen gaat. Bij “Ja en Nee”is het natuurlijk duidelijk. Maar soms is het dat niet, en dat moet ik meer de diepte in met mijn vragen. Het kan ook zo zijn dat het antwoord nog niet gegeven mag worden. Je loopt allemaal op je eigen pad en je hebt ook je eigen proces. We lopen niet allemaal tegelijk met elkaar op.

Kan iedereen pendelen leren?

Ja, ik denk zelf van wel. Je hoeft niet paranormaal begaaft te zijn of zo. Al is oefenen natuurlijk wel een vereiste. Ook is het belangrijk dat je consistent bent met de slingerbeweging van de pendel. Je spreekt eigenlijk met jezelf af welke beweging voor Ja, Nee, weet niet en mag niet beantwoord worden, zijn. Bij mij is bijvoorbeeld “Ja”een slingerbeweging naar links. Als je net begint denk je misschien dat je het niet kunt. Het kan ook zijn dat je de pendel met je mind wilt laten bewegen. Hoe vaker je het doet des te meer vertrouwen je krijgt. Het kan je een steuntje in de rug geven als je voor jezelf pendelt. En je misschien richting geven op je pad of in je proces.

Je kunt bij mij een pendelconsult aanvragen voor 7,50 euro, dan kun je 5 vragen stellen.